we zijn collectief veelal moe en moe gestreden. ik zie het zo dagelijks om me heen en ik bemerk ook bij mezelf dat ik sneller durf toe te geven dat ik moe doe. aarde is ook moe. ik slaap goed, gelukkig en ik merk op dat ik even niet wil strijden, even niet wens te vechten. ik ben klaar met vechten en strijden. mijn verlangen is naar nog meer simpelheid in het leven, vanuit zachte kracht. ook aarde is klaar met strijden en vechten en hier en daar geeft ze de controle uit handen. ze laat letterlijk en figuurlijk leven los.

leven dat oud is, klaar is en vernieuwd mag worden. voor het zover is, rommelt ze ook nog even door. de huidige systemen moeten losgelaten worden en daar heeft macht moeite mee. want loslaten ervan betekent geen controle hebben. en ergens is dat iets waar we al zolang onder gebukt gaan en het zo normaal lijkt dat we bang zijn het te verliezen. een geboorte van iets nieuws heeft tijd nodig. soms 9 maanden, soms 9000 jaar. overigens ik heb geen idee hoe lang… wellicht als we wakker worden, dat het sneller gaat.

h a a a a a! ruimte voor groei en ik ontvang direct ruimte in mezelf. loslaten de boel en vanuit een goed gevoel waar je blij van wordt alles inzetten. groei geeft ruimte! voel jij dat ook.

aarde laat los
aarde is aan het loslaten en daardoor kan ze helen, oud zal van aarde vertrekken. dit kan je heel letterlijk vertalen. daarnaast is aarde aan het herstellen en dit herstel kan plaatsvinden doordat oud aarde verlaat. daarnaast zijn vele aan het doorwerken van oude verhalen die wonden achterlieten. wonden die door aandacht geheeld kunnen en mogen worden.

hongerig
aarde is moe en hier en daar ook echt uitgeput. dat zie je terug in de mens en alles wat daar omheen hangt. we zijn ondervoed en deze ondervoeding heeft zorggedragen dat we meer en meer wenste. want we hadden honger en hongerigheid maakt gretig tot hebzucht.

ondervoeding wordt werkelijk zichtbaar als je naar elementen van (HAAR) aarde kijkt. om een paar voorbeelden aan te geven:
* HAAR waters; walvissen, dolfijnen, alle andere vissen en plastic en olie. naar haar dieren; slacht van vee: kippen, schapen, koeien, varkens. maar ook kangoeroes, tijgers, olifanten…
* HAAR natuur; kap van bomen in regenwouden en ook in hier in het westen, tuinen die betegeld worden, sloten die uitdrogen, bijensterfte, bespuiten van giffen op groenten en fruit…
* HAAR natuur; aardbevingen, overstromingen (tsunami), vulkaanuitbarstingen, tornado’s/stormen, bosbranden, extreme temperaturen, droogte…
* HAAR mineralen en brandstoffen; olie, erts, kernenergie, gaswinning, kristallen, metalen. naar haar lucht; vliegverkeer en haar aluminium uitstoot (gemtrails), straling 5G en dergelijke, gassen van fabrieken, CO2 uitstoot,
* HAAR lijfelijke mens; fastfood, service van vandaag besteld – morgen binnen, fashion, gadgets, telefonie, auto’s, en dit gaat door en door, inclusief het willen controleren en regulieren van alles. regels en wetten, met inentingen van alles wat leeft!

zo kan je gaan zien dat in de overvloed ondervoeding aanwezig is en we lopen op onze tongen van vermoeidheid om de hypotheek van lucht te blijven betalen.

aarde heeft het dus best lastig en ook ik ben hier debet aan. want ook ik doe mee. en ergens zit dat zo diep geworteld dat we het lastig vinden om überhaupt met minder of met teleurstellingen om te gaan. om onze balast van pijnen te onderzoeken. om te zien wat iets je te vertellen heeft, want we zijn de verhalen ervan vergeten. en hebben geen idee meer hoe we het zelf kunnen doen. we hebben onze verantwoordelijkheid lang geleden uit handen gegeven. daarom zijn we boos. daarom worden we opstandig. daarom worden we wakker, NU. ik denk ook dat simpelheid van het leven juist zoveel meer zou opleveren en herstellend werkt. en toch ergens zijn we nog niet volledig wakker om te beseffen dat het kan. het zit nog in onze wil te verweven. willen we nog steeds meer? of beseffen we dat er genoeg is. dat we onszelf anders mogen gaan voeden en daardoor vullen we onszelf in de ondervoeding van overvoeding aan. de overvloed zit in mij, in jou, in wij.


the medicine is inside
terwijl ik dit schrijf heb ik geen idee waarom ik het deel. wellicht gewoon om helder te zien waar we staan. op welk deel van aarde staan we en hoe gaat dit kantelen met alles wat er nu speelt. en ergens klopt het, en ergens hebben we hier allemaal aan meegeholpen. we wilde dit en nu de verantwoording dragen voor wat het is geworden, willen we niet. mag het allemaal wat simpeler worden? geen idee of dat een oplossing is. ergens blijven we op zoek om de verbinding weer te voelen. om voorbij afgescheidenheid weer tot het Goddelijke te komen. dat is en blijft een vorm van leren voor de mensheid. licht zijn we, spiritueel zijn we, het enige wat ons te doen staat is te leren mens te zijn. en ieder mens als onszelf te gaan herkennen. jou verhaal wordt mijn verhaal zodra we deze gaan delen.

zou daar het helende karakter tot bijna alles in zitten? de liefde? werkelijk? the medicine is inside, go inside and get it! daar ligt onze vrijheid, onze salvation.

ik zucht, adem diep in en uit
en sluit deze preek.

AMEN… (A MEN)

mailby feather