be(k)lijven

vandaag had ik een kort gesprekje met iemand over incarneren. ik maak er een koppeltje van integreren en incarneren.

lifetime in wording
ik geloof dat we een levenlang bezig zijn met incarneren. dat je dagelijks incarneert en elke keer weer nieuw deel van een groter geheel. deels zijn we verbonden met de bron, het lichtlijntje dat iedereen op aarde heeft en verbonden is met een veel groter geheel. zodra we worden geboren, komen we binnen in ons lijfje. dit proces duurt voor velen heel lang. om echt ons lijf te bewonen, dat betekent namelijk ook dat alles wat je leert, incarneert, bewoont. deze bewonen van wat we leren is een life time in wording. veel dingen in ons leven dienen ook eerst te integreren. eerst via ons hoofd, daar snappen we de informatie redelijk snel. om het eigen te maken, lijfelijk te laten worden daar zijn vele dagen voor nodig. iets incarneert in je en wordt onderdeel van je leven.

iets beklijft daardoor pas op langere termijn. en soms hebben we vele herhalingen nodig als een groundhogday om te ontdekken dat je er iets mee mag doen, dat het onderdeel mag worden van jou. eigenlijk is de binnenwereld en de buitenwereld, als het oosten en het westen een onderdeel dat tot eenheid mag worden. tegen en voor zijn is ook zoiets. zodra we alles wat persoonlijk in jou afspeelt of wat je leert aangaat, kan je laten integreren. integreren is als heel worden en heel worden is een volledige incarnatie ingaan en aangaan, voor zover dat op aarde mogelijk is.

naar NU
zoals een cursus in wonderen schrijft: niks is buiten jezelf om. dat maakt dat ik kan wel tegen iets zijn, of met jou van mening verschil, uiteindelijk is de eenheid gelijk en zegt alles waar ik een oordeel op heb meer over mijzelf als over iets of iemand anders. de maatschappij van nu laat ons telkens kijken naar wat er komen gaat, in de toekomst, echter alles kan veranderen. als ik daar aan denk, dan gebeurd er weinig en kom ik tot stilval, lethargie of zelfs bevries ik. eigenlijk kan je er niks mee. in wezen is het zo dat als ik krachtig ben en geloof dat de wereld beter wordt, dat dat gebeurd. daarnaast mezelf terugbreng naar hier en nu.

waar ik verander, verander jij, aarde, en ook alle vormen van sterren, leven, planeten. tenslotte zijn we onderdeel van een veel groter universum en daarnaast is wezenlijk gezien alles tijdelijk te leen. doordat alles verandert en niks hetzelfde blijft, kan ik me druk maken over wat er komen gaat of kan ik me richten op hier en nu. op het beste voor aarde nu te maken, voor mijn leefomgeving, geliefde, broeders en zusters. meer hoe je niet te doen. waar ik licht zaai, of waar ik gedragen kracht breng, omhulling, een luisterend oor of wat dan ook, daar zit verandering in. wat ik verander of geef, kan jij weer doorgeven en andersom.

daarnaast kan je zien of kan ik zien wat iets mij te vertellen heeft, waarom iets gebeurd, je aandacht geeft, of telkens terugkomt. niets meer, niets minder. dat beklijven, daarin ZIJN en dat in je laten incarneren is genoeg. in nu voor nu is dat genoeg!

tot gauw…. xxxxus willemijn

mailby feather

Willemijn Wiegmans

Willemijn Wiegmans