even totaal iets anders van aard

even totaal iets anders van aard-e, een gedachtegang die ik graag met je wil delen. al sinds donderdag of vrijdag van vorige week voelde ik dat de energie in de lucht aan het veranderen was. ik vertelde dit tegen diverse mensen, geen idee wat er gaande is, het voelt als stilte voor een enorme storm.

inmiddels is er ontzettend veel gaande (al maanden……) en ik vermoed dat de komende dagen in vele steden ter wereld grote oproeringen gaan komen. mits dit al gaande is.

daarnet was ik in mijn boek aan het schrijven en diverse stukjes kwam aan gedachtes naar voren die ik graag hier met je deel.

schrijven
dit stukje gaat over energie en het uitzenden ervan. wat laat je achter en wordt wat je achterlaat vaak beantwoord of zelf onbeantwoord blijft het ergens hangen. we laten achter o.a. gedachtes, dingen die gelezen waarin we iets achterlaten of meenemen, wat we zien, horen, proeven, voelen, wat er gezegd wordt, via dierbaren, dromen, school of werk, bewust en onbewust en dit alles is onderdeel van mij, van jou. ik dacht, ik haal het allemaal terug van de afgelopen periode en ik haal het terug met de visualisatie, het gedachtengoed vanuit licht, liefde en dat het tot mij terugkomt vanuit het hoogste goed, puur getransformeerd met goede intenties terug naar mij.

terug naar jezelf en mijn toekomstbeeld
terug naar jezelf en jezelf met jezelf vullen…. vervolgens kwam omhoog de vragen als, wat wil ik, waar wil ik staan en hoe ziet dat eruit, wat vind ik belangrijk en hoe zou dat vorm kunnen krijgen…. ik heb er geen antwoord op en vind dat best lastig. wat mijn wens zou zijn is een wereld die zuiver is en in harmonie. waar vrede heerst en waar iedereen voelt hoe belangrijk we met elkaar zijn, voor mens, dier, alle leefvormen op deze planeet. niemand uitgesloten en volledig verbonden vanuit het hoogste goed!

een voorstel van een gedachten
de volgende gedachte kwam omhoog waarin ik zie hoe alle vormen die er zijn er keuzes gemaakt mogen worden voor iedereen vanuit het ZELF. zonder enige vorm van druk, drang of dwang. vanuit rust, vanuit ruimte, vanuit je eigen kern. eigen gemaakte besluiten, en daar verantwoordelijkheid voor te dragen. het is toch vreemd en ik ga het ook hier gewoon delen dat het recht van wel of niet iets te doen bepaald wordt door iets buiten onszelf om. dat iemand anders bepaald dat als je dit wel hebt of dat niet, je wel of niet wordt uitgesloten. stel ik ben iemand die graag alcohol drinkt en jij bent een geheel onthouder, dan kan dat er gewoon zijn. ik respecteer jou, jij mij en we gaan onze weg, zelfs samen op en ik weet zeker we zullen plezier hebben. overigens voor de goede orde ik al eeuwen niet meer. dit is precies hetzelfde wat er gaande is en toch wordt de druk zo ingezet en geprojecteerd vanuit een vorm van angst dat je er bijna door zou gaan drinken of een geheel onthouder wordt! er is geen verschil.

ja van het v*rus kan je wellicht ziek worden, net als de griep. maar he ik kan ook onder een bus komen, van een stoel vallen, of iets anders waardoor ik fysiek mijn lijf verlaat en door de hemelse poorten naar huis ga! wat is wat ze willen? laatst keek ik een documentaire over de tweede wereldoorlog, hier werden uitvoerig testen uitgevoerd op kinderen. een overlevende vertelde dat ze destijds dacht. wat is wat ze nog willen, gaat het om mijn ziel? gelukkig die krijgen ze nooit!

van de week had ik een goed gesprek met een sister. zij heef ooit russisch gestudeerd en vertelde me over een boek dat over de regeringsperiode van stalin ging. dat mensen van die tijd heel lang terugverlangde naar die periode waarin stalin regeerde. hoe gruwelijk het ook kon zijn, dat als ze zich op de oppervlakte hielden ze alles konden blijven doen en dat gaf een veilig gevoel. ergens in ons wensen we veilig te zijn. bovenal dat we geen zware verantwoordelijkheid hoeven te dragen en dat graag buiten onszelf in handen van anderen leggen. tot de rapen gaar zijn. we denken daarin dat het veilig is, dat het onze redding is en vergeten onze eigen sleutels van liefde, kracht, zachtheid en het vertrouwen dat in onszelf aanwezig is. waar we altijd op terug kunnen vallen en altijd veilig is. we zijn het kwijt. de sleutels van licht, liggen in mij en in jou.

verbinding, de weg opgaan SAMEN
terug naar jezelf, terug elke keer weer om van daaruit je pad te belopen. en hoe dat het eruit ziet dat weet alleen je ziel en sommige mensen weten dit van nature en andere belopen en doen in zijn of haar ogen maar wat en toch klopt het. we worden geleid en ook hierin ik geloof dat we geleid worden door vele grotere krachtige liefde. ja er is ook een andere kant en die is ook groot en wanhopig. en de wanhoop roept vreemde acties op. toch roep ik op om vooral met elkaar in verbinding te blijven. of je nu voor of tegen bent (beide zijn aan elkaar gelijk!) we zijn mensen, we zijn SAMEN de meerderheid, we kunnen elkaar tillen naar een hoger plan, we kunnen van elkaar leren, we kunnen elkaar werkelijk helpen, we kunnen SAMEN alles aan. weg van de eilandjes ikke en ikke, maar naar de verbindingslanden van jij en ik is WIJ. ik geloof in de van SAMEN weg opgaan vanuit liefde, goedheid, waarheid, zuiverheid en schoonheid vanuit het allerhoogste goed voor het grote geheel!

gedachtespinsels…. XX willemijn

mailby feather

Willemijn Wiegmans

Willemijn Wiegmans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.