ga ik te snel?

hmmm ga ik te snel, ga ik te hard? ben ik teveel met daar bezig en te weinig met hier – en nu? mag ik meer om hulp vragen? doe ik teveel alleen?

ik heb nog geen idee en het antwoord zal ongetwijfeld komen. ik ben vandaag in elk geval weer een keer terug op aarde gezet. dit keer wel erg hard. want ik kwam op mijn hoofd terecht. er zit daar nu een flinke buil.
ik hoor je denken, hoe kom je op je hoofd terecht?

ik was bij een klant aan het werk in de winkel. de winkel schoonmaken zodat deze dit weekend open stond op een stoel om bij het bovenste plankje te komen. ik stond op mijn tenen en had niet goed in de gaten dat de poten rond doorliepen, dus ik kantelde naar voren. probeerde ergens mezelf weer terug in balans te zetten en maak een beweging zijwaarts achterover. ik kwam op mijn rechterzij terecht. alles tintelde en ik voelde mijn hoofd. ik was even duizelig en van de wereld leek. tot ik me besefte, ik moet nu zelf opstaan. en dat ging.
van de schrik moest ik huilen en langzaam voelde ik een buil zo groot als een tennisbal omhoog komen. ook mijn rechterkaak had een klap gehad. ik heb wat ik nog wilde doen afgemaakt. en ben naar huis gegaan.

vrijdag zou mijn vakantie van een weekje even geen werk, beginnen. deze is iets eerder begonnen en ik heb een nestje op de bank gemaakt terwijl ik dit schrijf. klaarblijkelijk ben ik 1. hier nog niet klaar op aarde en dat wellicht de boodschap is om heel aards nog meer in het hier en nu te zijn. ergens voelde ik al een paar dagen dat ik rustiger aan mocht doen. goed voor mezelf zorgen en dat doe ik onvoldoende. ergens wil ik er altijd voor anderen er zijn. ergens zit dat diep in mij geworteld. nee, ik kan het zelf wel. ach nee, dat lukt wel hoor, kom maar. zal ik dat doen? en ga zo maar door. en in mijn werk is dat een dienst van heel mooi echter ook een waarbij ik mezelf zoals vandaag tegenkom.

de val schuin naar achteren was al met al vanaf hoofd tot aan de grond zeg maar twee meter. ik had het stoeltje onvoldoende uitgezocht, daar het dus kon wankelen, zeker als je vooraan staat, op je tenen. niet zo heel handige actie. kijk ik had ook om een trap kunnen vragen. mijn werk doe ik graag en ik beweeg me soms in vreemde bochten. ruim vaak eerst op voor ik aan het werk ga. dit is nooit bij alle huizen, slechts een paar. echter met opruimen vooraf om er ook bij te kunnen gaat veel tijd inzitten. wellicht dat ik hier ook iets in mag teruggeven aan de ander, hoe graag ik het ook doe. echter het opruimen kost soms energetisch en in energie veel, want het zijn spullen van een ander waar energie op zit. dan kan ik nog meer tijd inzetten om alles fijn schoon te maken. het is of het een of het ander? of gewoon dat ik het op een andere tempo doe en meer in het ritme van wat klaar is, is af en al het andere staat dan voor een volgende ronde?

hmm genoeg stof voor de komende dagen. ik heb nu vakantie, iets eerder als gepland. nu vanuit het nestje op de bank blijf ik hier en morgen is een nieuwe dag vol mogelijkheden!

xxxxus, willemijn

mailby feather

Willemijn Wiegmans

Willemijn Wiegmans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.