inzichten

onze lichamen zijn echt zo sterk en zo bijzonder. de kracht ervan en het heel vermogen daar is zo sterk. wat maakt dat ik echt durf te vertrouwen op mijn lijfje. precies zoals ze nu is.

na een flinke val van twee meter afgelopen maand, viel ik met mijn hoofd op een betonnen vloer. achteraf realiseerde ik me hoeveel geluk ik had gehad en tevens hoeveel bescherming er om me heen is. ik stond op een stoel bij een klant in hun winkel om een plank schoon te maken. op mijn tenen, omdat ik er niet bij kon. voor ik überhaupt er van bewust was, lag ik op de grond. mijn hoofd maakte een aardige landing en het enige dat ik me kon bedenken was, om zelf op te staan.

daarna had ik vakantie en in de vakantie was ik vooral een zombie. er kwam niks uit mij om te ondernemen of doen. moe en mijn hoofd gaf enorm veel ruimte aan. er was tijd nodig om te helen. ik kon geen dag vullen met iets leuks voor mezelf te doen. ik heb wat aangerommeld en het was wat het was. helemaal goed, toegevende overgave.

wel kreeg ik mooie inzichten die zo duidelijk waren. want ergens had deze val me iets te melden. het bracht me sowieso volledig terug in mezelf. niks is buiten onszelf om, dat is zeker.

INZICHTEN

  1. ik ben hier op aarde nog niet klaar! ja, ik kan wel wensen soms van het mag klaar zijn, echter ik ben niet diegene die daarover beslist. althans zo denk ik erover. iets in mij of wat verbonden is met mij, weet en dat weten is aan die wetende wat ik overdraag en daar niks van hoef te weten omdat het goed is en al okay bevonden is nog voor conceptie. (dat is een lastige he!, neem er je tijd voor!)
  2. mijn lijf is super gezond om zo’n val zo goed er af te komen en relatief weinig naproblemen. ik herstel heel snel en goed. wellicht omdat het zo onbewust gebeurde? wie zal het zeggen? het maakt wel heel duidelijk hoe ik op mijn lijf kan en mag vertrouwen en dat daar de intelligentie in waargeborgd is, om exact het allerbeste in onderhoud voor mij te doen. en dat is altijd zo, 24 uur per dag, in mijn lijfelijke eeuwigheid! (amen)
  3. als ik mijn mooie werk mag uitvoeren, dan mag dat vanuit: verzachting en vertraging. ik ga vaak snel, als een komeet door alles heen, echter dat is niet waarom ik dit ben gaan doen. dat is niet waarom de ruimte waar gezinnen in wonen om gevraagd hebben. dus terug naar vertragen, verzachten en in die nu van dat moment, versmelten. samen met de ruimte en alles wat het biedt, een worden.
  4. terug stappen naar dit ene moment, NU. geen verleden, geen als, geen verre toekomst, slechts nu is wat telt en daarin dicht bij mezelf blijven.
    EN heel belangrijk, tot deze ervaring is:
  5. vragen om hulp als dat nodig is. om hulp vragen is best lastig, vind jij dat ook? want het voelt kwetsbaar enerzijds, echter het is heel krachtig. want we hoeven niet alles alleen toe doen. soms werkt SAMEN beter en is dat nog eens gezellig ook. ook hulp van materialen. met fijne materialen mogen werken is het halve werk. dus ipv een stoel een trap had een prachtig hulpstuk geweest!

heel duidelijk! al zeg ik het zelf.

VERTRAGEN
geen poespas en nu vanuit verzachting en vertragen alles mogen doen.
best nog wel een dingetje om mezelf daar elke keer aan te herinneren. ik kan beter ergens een kwartiertje later zijn of wat langer met iets bezig zijn dan het snel willen doen. niks in het leven is ooit af. waarom willen we zo graag een begin en einde van iets zien. het avontuur ligt daartussen en vooral in wat het is om het einde niet te kennen. dat is ook hoe ik dit werk ben gaan doen. soms blijft er iets voor een bewoner liggen. hoe kan dat voor jou zijn? best een uitdaging zoals ik er nu naar kijk. echter ik heb twee handen en 1 lijfje en soms gaat mijn lijfje snel, en soms heeft het meer tijd nodig. het is dusdanig fysiek werk dat ik ook herstel nodig heb. en is dat goed? is dat okay? ben ik daar okay mee dan is dat voor nu genoeg. zo kom ik erachter waar ik precies op de juiste plek kan en mag zijn.

weet je en soms komt iets wel af omdat er meer ruimte is, de flow en stroom zo is. alles is mogelijk en ach is ooit iets af op deze planeet? want waar ik opbouw, breekt iets anders af en zonder begin of einde, in het midden ligt de eeuwigheid.

amen. 😉

XX

mailby feather

Willemijn Wiegmans

Willemijn Wiegmans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.