jouw story

ik ben dol op verhaaltjes die mensen vertellen. mijn oma was iemand die heel goed verhalen kon vertellen. als klein meisje luisterde ik daar graag naar. en ik had gewenst dat ik dat nu nog steeds zou kunnen, haar verhalen horen. ze kon zo rijkelijk vertellen. als ze begon dan vertelde ze het zo in geur en kleur, zodat het leek alsof je er zelf bij was. ik zie haar nog zitten in haar stoel bij het raam. waar ze veel vroeger uitkeek op het water, stond nu een soort van fabriek. dit was haar plekje en zo kon ze alles en iedereen in de gaten houden. zeker nadat ze al wat jaren niet makkelijk meer ter been was. legendarisch was haar ragout.

Ma Rainey
afgelopen week zag ik een film. Ma Raineys Black Bottom. vertolkt door Viola Davis. Ma genaamd Gertrude “Ma” Rainey (born Gertrude Pridgett, April 26, 1886 – December 22, 1939) was een blues zangeres; The “Mother of the Blues”.

wat me tijdens de film raakte was hoe we allemaal verbonden zijn door echt alles. en dat alles in je leven een verhaal vertolkt. en elk verhaal is gekoppeld aan een herinnering en die zijn zo waardevol, want vanuit een herinnering kan je kracht putten, kan je nieuwe verhalen maken, is er ruimte voor zoveel meer. verhalen geven een vorm van vrijheid weer. een man sprak in de film over eten. want als iets ons verbindt is het eten. en soms zou ik wensen dat ik een groot gezin had en met zijn allen met potten en pannen aan tafel zaten. muziek makend, zingend, lachend, en ruimte voor prachtige gesprekken. wie weet, wordt op een andere manier deze wens vervult.

herinneringen
eten heeft een geur en die geuren roepen herinneringen op. de man uit de film had een herinnering met erwtjes, wortels, aardappels en vlees en dat samen werd een stoofpot. elke keer bij het herinneren of zien van bijvoorbeeld een erwtje kwam de stoofpot van vroeger tot leven. en zo kwam ook bij mij allerlei herinneringen omhoog van geuren die met iets verbonden waren waardoor gerechten of een ervaring opnieuw geboren kan worden. en dat die oude gerechten met een snufje van jou het verleden in vreugde laat leven.

mijn oma’s maakte de zondagse soep met vermicelli tot een feest. de zelfgemaakte ragout met een pasteitje tot een gewilde smaakbeleving omdat de hele familie dit samen at. of haar befaamde zelfgemaakte worstenbroodjes. de ultieme kruidkoek met gember en sukade, die ik als klein meisje uit de koek viste en nu er een “moord” voor zou doen. de hangop van mijn moeder. de zondagse rollade of draadjesvlees die het hele huis betoverde. maar ook de geur van kelder waar mijn vader in werkte en ik als klein meisje daar zat op de trap met mijn tut en duim in de mond, als een mediatie zat te kijken wat mijn vader deed.

verhalen zijn levendig en kan je ze goed vertellen dan heb je mij ingepakt. en oma, zij kon dat als geen ander, je inpakken met haar belevenissen. ik geniet er nu van terwijl ik dit aan jullie opschrijf.

de erwtjes man uit de film bracht allerlei herinneringen bij mij naar boven en ze vertegenwoordigen allemaal die stoofpot. laten we de verhalen met elkaar blijven delen. zet je neusvleugels open en haal herinneringen op. maak ze levend door ze te koken! en maak vooral je eigen verhaal, again and again, a forever conversation.

XXXXus, willemijn

mailby feather

Willemijn Wiegmans

Willemijn Wiegmans