VOOR leven zorgen

Zorgdragen voor leven, is van je huis houden. Voor mij gaat dat verder als een huis waarin ik woon. Het betreft mijn eigen huishouding in mij en draagt uit naar aarde en al het leven toe.
Ik las de weg die ons naar een Zero (neutrale) staat van zijn kan leiden is het simpele zinnetje:


Ihaleakala Hew Len

“ik ben honderd procent verantwoordelijk voor alles dat ik in mijn leven ervaar”

Ihaleakala Hew Len is een man die in Hawaii, een Psychiatrisch Ziekenhuis uiteindelijk heeft doen laten sluiten. Hoe? De mensen die er werkte waren allemaal bang voor de mensen die ze moesten behandelen. Hierdoor was het werk daadwerkelijk onmogelijk geworden. Hew Len die zag dat aan en ging het aan door alles te gaan zuiveren. Hij voelde zich in tot de ervaringen van iedereen en zuiverde door gebruik van Ho’oponopono. Vier zinnetjes sprak hij uit. Hier nam hij alle tijd voor. Alles veranderde, de mensen die er werkte en de mensen die er werden behandeld. De sfeer werd fijner, vrolijker, en ziektes loste op. Na 3 jaar kon deze inrichting worden gesloten.

Ho’oponopono zijn vier zinnen:
I am Sorry, Please forgive me, Thank you, I Love You.
Daarnaast kan je ook het woord Hawaii gebruiken. Hoe begreep Hew Len ook niet, maar ook dat werkt.

Ha betekent: Levensadem.
Wai betekent: Levenswater
I (i) betekent: het Leven Zelf.
Hawaii!

Door geloof komen we tot wonderen, genezingen die voorbij ons weten gaan. Ook dit is Zorgdragen voor het leven.

Vandaag 27 september 2022; een knipoogje van God?
Op weg van klant naar huis liep ik door de stad richting de auto die zo’n kilometer of twee verderop geparkeerd stond. Het regende en ik lachte naar verschillende mensen. En een dakloze man zei ik gedag en ik liep aan hem voorbij. Op dat moment wist ik nog niet dat hij dakloos was. Hij begon ineens te vertellen, dus ik stopte met doorlopen en draaide me om. Hij sprak me aan of ik geld had. Inmiddels vertelde hij door, hij had al twee nachten met zijn hondje buiten onder een brug geslapen en wilde graag weer wat warmte. Niemand had geld aan ieder waar hij de afgelopen dagen had aangesproken. Ik zag wat moedeloosheid in hem opkomen. En tegelijk vertelde hij verder, waarop ik me verontschuldigde. Nee, ik heb geen los geld bij me, anders had je het meteen gehad. Ik realiseerde me dat ik nooit geen los geld bij me had, en met mij vele. Terwijl het eigenlijk best handig is en mijn brein maakt vele verhalen waarom.

Inmiddels vertelde hij door en liet weten dat door omstandigheden op dit moment de daklozenkrant niet verkocht kon worden door hem zelf en alle anderen. Ondanks dat had hij hoop en hoopte op geld van de mensen. En hij was dol gelukkig om het vooruitzicht dat hij had. Ja, ik ben inmiddels 21 maanden clean zei hij, en het hondje was echt zijn steun. Want daar moest hij ook nu voor zorgen. Zo hielp hij ook zichzelf. Bijna twee jaar, wat goed, ik voelde zijn trots en ik was direct trots op hem. En tegelijk is het gek, onze eerste levensbehoefte daar behoort veiligheid en bescherming bij. Een dak boven je hoofd en deze man en vele mensen zijn dakloos. Ik leer me steeds meer openstellen en voorstellen hoe het kan zijn. Dakloos en maar zien hoe je de dag doorkomt, zeker met de herfst en de winter voor de deur. Het is gek verdeeld op aarde. Daarin druk ik me nog heel liefjes in uit.

Zijn vooruitzicht:
Zoals het er nu naar uit zag zou hij volgende week een woning krijgen en gaan werken bij de Weenergroep. Hij straalde bij alles wat hij vertelde. Ik vroeg hem of hij iets wilde eten. Ja, dat wilde hij graag voor hem en zijn hondje, een klein bedrag zou wonderen doen. Want dan kon hij ook eten kopen voor zijn hondje. En ja, je kan er van alles bij denken, echter ga ik uit van het goede in de mens, de waarheid van deze man. Wat die waarheid ook is. Ik dacht alleen, ja, hij wordt gedragen en weet de waarde alleen al voor zijn hondje. Zorgdragen voor leven.

Ik zei dat ik hem graag geld wilde geven, dus op naar een pinautomaat. Samen liepen we en vertelde hij honderduit. In alle aandacht beluisterde ik zijn volle enthousiasme en zijn weetjes over “Onze Sint Jan!” En deze altijd in de stijgers zal blijven staan en inmiddels scheef is en hij maakte de vergelijking met de toren van Pisa. Maar ook dat hij het een van de mooiste kathedralen vond die hij ooit had gezien!

Via de Onze Sint Jan, bereikte we de geldautomaat. Ik voelde dit is goed en ik voelde vooral dat ik door God geleid werd. Was dit een knipoogje van God?

Met de pinpas haalde ik 10 euro uit de automaat. Hij stond te wachten en ik tikte hem zacht aan en stopte het geld in zijn handen.

En toen…; Zijn ogen stroomde vol. Hij lichtte nog verder op, de hoop op van zijn toekomende tijd en het overleven vandaag op straat. Ik had hem mijn appel uit mijn tas kunnen geven erbij, dacht ik later. Ik wenste hem alle Go(e)ds en geluk toe. Voor hem was het een geschenk, een lot uit de loterij. Vele mensen had hij eerder aangesproken en een nee kan je moedeloos maken, kan ik me voorstellen. Hij lichtte op en zijn licht dat straalde, deze dankbaarheid, liet mij meeeeej stralen. Onze wegen scheidde, ik liep via de Basiliek weer terug. Vervuld. De regen verlichtte alles. Ik kan me zo bedenken dat hij een hele goede dag had. Veilig kon slapen de komende dagen en een goede toekomende tijd voor hem ligt!


Ik ben 100 procent verantwoordelijk voor alles dat ik in mijn leven ervaar”.

Het gaat niet om wat de mens ziet:
de mens kijkt naar het uiterlijk,
maar de HEER kijkt naar het hart.

~ 1 Samuel 16:7.


Zorgdragen voor Leven start bij mij en stroomt door al het leven heen, het is een oneindig gesprek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *